Blogs

In deze serie van 3 bloggen probeer ik iets van het echte leven door een crisis heen te laten zien.

  • fase 1; Oriëntatie
    Corona en het lijden 

Tijdens de Paasdagen, heb ik bijzonder veel TV bekeken. Wel zoveel mogelijk christelijke films jaja, om zo toch een beetje het Paasverhaal op mijn netvlies te krijgen (ja mijn netvlies niet mijn Netflix!). Lees verder… 

Na de volop-vertrouwen blog, dit keer een ander geluid .

  • fase 2; Desoriëntatie
    Week 7 corona, betekenis vinden… Soms lukt vertrouwen, en soms niet. Is er ruimte voor beide geluiden?

Ik denk dat ik een nieuw product uit ga brengen, een nieuw lijn in retraites. Geen stilte-retraite, die stilte ben ik meer dan zat! Nee, dat wordt post corona anders. Ik ga voor het Unstuck Scream Weekend! Je mag al je frustraties weggillen boven op een berg, of tegen een stormachtige zee die tegen de rotsen buldert. Heerlijk! Ik gil het hardst! Lees verder… 

  • fase 3; Heroriëntatie
    Coronatijd

Als de lockdown begint te versoepelen, als we in een nieuwe fase stappen, als ik mijn evenwicht hervind, merk ik dat ik het erg fijn gevonden had als iemand aan het begin van dit alles tegen me gezegd had – er gaat wat komen! Nu wordt je op de proef gesteld! Houd je vast aan je geloof!  Misschien had ik dan beter gezocht naar Bijbelse principes, richtlijnen om sterker door deze onbekende zee, heen te varen…  Lees verder…

— — — — — — — — — — —

Shepherding 

There are days when coaching feels like nothing less than shepherding. There you are standing at full stretch, holding the gate open with one hand and waving the shepherd’s staff in the other so that the sheep enters the safety of the pen. One false move and you scare her away, so gently coaxing, you softly draw her in, close the gate firmly behind her and then watch and enjoy as she relaxes, grazes, protected, loved and in the safest possible place.

On those days you close your session and feel as though you know what Moses must have felt coming down the mountain. Surely your face is glowing, that’s how close you were to God’s loving presence and His guiding hand. Somehow, mysteriously, He uses you to mediate, to guide, to coax and facilitate His meeting with His sheep.

I love my job. It is such a privilege to see people become who they were meant to be –  step by step, piece by piece and loved by Him.

— — — — — — — — — — —

Oordeel is niet voor ons bestemd.

Een aantal jaar terug, was ik bij een conferentie van nationale leiders van de kerk waar ik bij hoor. Ik zal er gelijk eerlijk bij vertellen dat ik erheen ben gegaan omdat mijn man een weekend weg was in een bijzonder roerige periode… Lees verder…

— — — — — — — — — — —

“Wat beperkt is zal verdwijnen” De Liefde niet. 

Het effect van woorden van God ontvangen, is mijns inziens, nergens zo helder als in het verhaal van de Samaritaanse vrouw bij de bron (Joh 4).Een vrouw die wellicht uit schaamte, het hele dorp ontwijkt, en water gaat halen in de hitte van de dag, ontmoet Jezus. Zijn discipelen waren haar zeker uit de weg gegaan. Ze was nota bene vrouw en Samaritaan.  Lees verder…

— — — — — — — — — — —

Ken je dat Elia gevoel? 

Dat – ik heb er alles aan gedaan en nu snap ik er niets meer van moment? Zoiets beleefde Elia na die grandioze overwinning op de profeten van Baäl op de Berg Carmel. God had zoiets spectaculairs gedaan via Elia. Het was maar een weg, maar uiteindelijk is Zijn missie volbracht. Israël riep weer – de Heer, Hij is God! De Heer, Hij is God. Vuur uit de hemel, regen na 3 jaar droogte, een jongen opgewekt uit de dood, wonderbaarlijke spijsvermenigvuldiging…  Lees verder…